هدف: هدف محققین در این پژوهش بررسی نقش تفکر راهبردی در موفقیت نیروی دریایی ارتش ج.ا.ایران در استقرار در سواحل مکران است.روش:روش تحقیق انجام شده از نوع کاربردی-زمینه ای با روش توصیفی و رویکرد آمیخته است. جامعه آماری این تحقیق فرماندهان و مدیران عالی یکی از بخش های ارتش جمهوری اسلامی ایران هستند که به منظور دست یابی به هدف محققین، اثر متغیر مستقل تفکر راهبردی بر متغیر وابسته موفقیت نیروی دریایی ارتش ج.ا. ایران در استقرار در ساحل مکران مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: یافته های تحقیق نشان می دهد که تفکر راهبردی با استفاده از مؤلفه های خلاقیت، آینده نگری، جستجوگری، فرصت جویی هوشمندانه، خطرپذیری، رصد و پایش محیط داخلی و خارجی، عینیت گرایی، ترسیم چشم انداز، تدوین راهبرد، تفکر سیستمی، تفکر مفهومی، تفکر تحلیلی، تمرکز بر هدف، تفکر در زمان، ایمان و تلاش آگاهانه و شناخت سازمان در موفقیت نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در استقرار در سواحل مکران نقش مؤثری دارد.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده حاکی از آن است که، اکثریت مطلق معتقدند تفکر راهبردی در موفقیت استقرار نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در سواحل مکران نقش بسزایی دارد.

مفهوم راهبرد به طور بنیادین از زمینه دفاع برخاسته است و کاربردهای اولیه مطالعات راهبردی را می توان در این حوزه جست. تاکنون مدل های متنوعی برای مدیریت راهبردی پیشنهاد گردیده است اما اغلب این مدل ها برخاسته از سازمان های سودمحور و حوزه مدیریت کسب وکار بوده و کمتر مدلی را می توان یافت که به طور مشخص تمرکز خود را بر حوزه دفاع قرار داده و در دسترس عموم قرارگرفته باشد. پژوهش حاضر از روش فراتحلیل متون ادبیات پژوهش و دسته بندی آراء پژوهشگران از جامعه در دسترسِ مدلهای مدیریت راهبردی به همراه رویکرد پیامدنگر بهره جسته است. در این مطالعه ابتدا شکاف نظری موجود در ادبیات پژوهش شناسایی گردیده و دریافته شده که مدل های موجود در این حوزه از کاستی در دو زمینه اساسی برخوردارند که یکی فقدان مدل هایی با ویژگی راهبردهای دستوری و بالادستی بوده و دومی و مهم تر، عدم برخورداری مدل های حاضر از ویژگی پیامدنگری و تمرکز صرف بر نتایج، می باشد. یافته های این مطالعه مشخص نموده است که فرآیند مدیریت راهبردی پیامدنگر حداقل شامل گذر از 4 مرحله اصلی یعنی پیشافرموله سازی پیامدنگر(که طیفی از ارکان جهت ساز تا سناریوپردازی و مانند اینها را شامل می گردد)، فرموله سازی راهبرد پیامدنگر(مراحل مدیریت راهبردی رایج همراه با پیامدنگری)، اجرای راهبرد پیامدنگر(تعیین و اجرای تاکتیکی تا مسائلی مانند بودجه بندی)و در نهایت کنترل و ارزیابی راهبردی(طیفی از تعیین شاخص های عملکردی تا ارائه گزارش) را در بر می گیرد.

مقاله در فضای اقتصاد نوین لزوم اتخاذ رویکرد راهبردی به مدیریت پژوهش و فناوری منجر به ظهور مدیریت راهبردی پژوهش فناوری شده است. تحقق ثمربخش مدیریت راهبردی پژوهش و فناوری مستلزم پیروی از فرآیندی تعریف شده برای عملیاتی کردن آن در تمامی رفتارها و اقدامات سازمانی است.هدف این مقاله تبیین فرآیند و ارکان یک مدل توسعه یافته برای مدیریت راهبردی پژوهش و فناوری است که با بهره گیری از رویکردهای مبتنی بر کارایی منابع و بر مبنای مدل های فرآیندی در ادبیات راهبردی توسعه یافته است. بدین منظور ابتدا مروری مختصر بر روند تکامل نسلهای مدیریت پژوهش و فناوری شده و مفهوم راهبرد و مدیریت راهبردی پژوهش و فناوری تعریف شده است. سپس ارکان و فرآیند اجرای مدل تشریح می شود که در برگیرنده شش رکن اصلی«تعیین حیطه فعالیت و چشم انداز»، «تعیین اهداف دانشی فناورانه»، «متوازن سازی فعالیت های اکتشاف و بهره برداری»، «ره نگاشت ترکیبی مسیرهای فناورانه»، «فرآیندها، منابع و توانمندی ها» و «انتقال دستاوردها» است. در پایان نیز به جمع بندی و ارائه برخی ویژگی های مدل پرداخته می شود.

برخی از سازمان ها جهت گسترش دامنه فعالیت خود،با نگرش تخصصی و حرفه ای زمینه های کاری خود را درقالب شرکت های متعدد تفکیک نموده و در تلاش برای حداکثر کردن سود از طریق انجام کلیه فعالیت ها در چارچوب گروه و در زنجیره فعالیت های مکمل یکدیگر در قالب شرکت های تخصصی سرمایه گذاری عمل می نمایند. شرکت هولدینگ متشکل از مجموعه شرکت های مختلفی است که در رشته های کاملا متنوع، فعالیت و با مالکیت و مدیریت خانوادگی اداره میشوند. ماهیت وجودی سازمان های هولدینگی ایجاد ارزشی مازاد بر مجموع ارزش تک تک واحدها (هم افزایی) و فرآیندهای آناست؛ چرا که در غیر این صورت، با منحل کردن هولدینگ انتظار می رود عملکرد واحدهای تابعه بهبود یابد. مساله اصلی این تحقیق، بررسی و ارزیابی ارتباط بین فرآیند راهبردی مدیریت مالی و عملکرد هولدینگ بنیاد تعاون ناجا، به عنوان یکی از ابعاد بسیار مهم و راهبردی کسب و کار است. همچنین در این پژوهش از مفهوم هم افزایی به عنوان متغیر میانجی که عامل اصلی اثر بخشی مدیریت مالی بر عملکرد بنیاد تعاون ناجا است، استفاده شده است. این تحقیق از نوع کاربردی و از نظر روش اجرا به صورت پیمایشی است؛ افراد جامعه مورد نظر را مدیران عامل، معاونین مالی، مدیران مالی و کارشناسان مالی موسسات تابعه بنیاد تعاون ناجا به تعداد 300 نفر تشکیل می دهند. برای بررسی فرضیات تحقیق از تکنیک ها و روش های آمار توصیفی و استنباطی جهت تحلیل آماری سوالات استفاده گردیده است.روش و تکنیک آماری مورد استفاده جهت تجزیه و تحلیل سوالات تحقیق رگرسیون بوده و برای تعیین قدرالسهم تاثیر هر یک از متغییرها از ضریب تشخیص استفاده می گردد. نتیجه گیری کلی این پژوهش حاکی از آن است که؛ فرآیند مدیریت راهبردی مالی بر هم افزایی در جهت بهبود عملکرد هولدینگ بنیاد تعاون ناجا موثر است. با اطمینان 95 درصد می توان گفت که بین مدیریت سرمایه گذاری، مدیریت مالی، مدیریت خطر، مدیریت سبد سهام و عملکرد هولدینگ بنیاد تعاون ناجا ارتباط وجود دارد و در بررسی تاثیر یا عدم تاثیر این ابعاد بر هم افزایی در عملکرد بنیاد تعاون ناجا، مشخص گردید که این رابطه معنادار بوده و این امر توانسته با ارتقای هم افزایی زمینه بهبود عملکرد هولدینگ بنیاد تعاون ناجا را فراهم آورد.

هدف از این تحقیق، سنجش اثربخشی فرآیند مدیریت راهبردی و تاثیر آن بر پاسخگویی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان بود. این تحقیق جزو تحقیق های توصیفی-همبستگی است که به صورت میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری این تحقیق شامل همه کارکنان وزارت ورزش و جوانان است که با توجه به استعلام از معاونت پشتیبانی و منابع انسانی تعداد کارکنان، درمجموع 800 نفر بوده است. با محاسبه حجم نمونه مورد نیاز برای تحقیق با استفاده از جدول تعیین حجم نمونه کرجسی و مورگان، 260 نفر از کارمندان به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و پرسشنامه بین آنها پخش گردید که در نهایت 251 پرسشنامه برگشت داده شد. ابزار تحقیق پرسشنامه، پرسشنامه «اثربخشی مدیریت راهبردی در سازمان های ورزشی» فرید فتحی (1396) و پرسشنامه «پاسخگویی سازمانی» واعظی (1390) می باشد. روایی محتوایی پرسشنامه ها به وسیله 10 نفراز اساتید متخصص در زمینه مدیریت ورزشی تایید گردید. پایایی آزمون از روش آلفای کرونباخ به دست آمد که برای پرسشنامه «اثربخشی مدیریت راهبردی» 82/0 و برای پرسشنامه «پاسخگویی سازمانی» 84/0 محاسبه شد. نتایج تحقیق نشان داد که اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان در وضعیت نامناسبی قرار دارد. همچنین بین اثربخشی مدیریت راهبردی و پاسخگویی سازمانی ارتباط معناداری مشهود است. نتیجه آن که وزارت ورزش و جوانان نیاز به ارزیابی فرآیندهای مدیریت راهبردی و راه های اثربخش بودن راهبردهای خود دارد. همچنین، ضروری است که وزارت ورزش و جوانان سیستم پاسخگویی خود را تقویت کند و در راستای اهداف و راهبردهای خود قرار دهد.

در میان شکل های ارزیابی موفقیت سیستم های اطلاعاتی، رضایت کاربر نهایی یکی از کاربردی ترین معیارهاست. در این پژوهش، بررسی عوامل موثر بر رضایت کاربران در سیستم های مدیریت فرآیند کسب وکار بر مبنای مدل موفقیت دلون و مک لین و نیز مدل رضایت سهین و شلی مد نظر است. پنج عامل تاثیرگذار بر رضایت و فایده ادراک شده کاربران از جمله کیفیت اطلاعات، کیفیت سیستم، کیفیت خدمات، انعطاف پذیری و توانایی کار با سیستم در قالب یک مدل بررسی شد. جامعه آماری شامل کاربران سیستم مدیریت فرآیند کسب وکار بانک کشاورزی تهران، و نمونه شامل 291 نفر از این افراد بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه و از آزمون های همبستگی و رگرسیون خطی و نرم افزار SPSS برای برآورد رابطه استفاده شد. نتایج حاکی از آن است که کیفیت سیستم بیشترین تاثیر را بر متغیرهای وابسته پژوهش دارد و پس از آن کیفیت اطلاعات در رتبه دوم است. تاثیر توانایی کار با سیستم، انعطاف پذیری و کیفیت خدمات نیز بر رضایت کاربران و فایده ادراک شده آنها اثبات شد و در مجموع فرضیه های پژوهش تایید شدند.

رشد فناوری و گسترش دامنه اطلاعات سبب پیچیده تر شدن مناسبات بشری شده است؛ از این رو، سازمانهای پلیس نیز نیازمند تغییر و تحول برای نیل به اهداف خود هستند. مدیریت راهبردی وظیفه هدایت سازمان به سمت تغییر و تحول و جلب مشارکت کارکنان در تغییر سازمانی را دارد. مقاله حاضر با بیان عملکرد مدیریت راهبردی به سازوکارهایی که مدیر راهبردی برای نیل به اهداف سازمان پلیس و غلبه بر موانع تغییر به کار می برد، اشاره دارد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی و ارزیابی شکلی و محتوایی مقالات مرتبط با حوزه مدیریت راهبردی است. روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل محتواست و از رویکرد توصیفی-تحلیلی برای توصیف و ارزیابی محتوای مقالات جامعه هدف استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق، 200 مقاله منتشر شده در 6 سال گذشته از شماره 1 (بهار 1389) تا شماره 24 (زمستان 1394) مجله مطالعات مدیریت راهبردی، به عنوان یکی از معتبرترین وکاربردی ترین مجلات این حوزه، است و به منظور توصیف عینی و کیفی محتوای مفاهیم، بررسی به صورت نظام دار و در قالب 10 پارامتر انجام شده است. نتایج موضوعی به دست آمده نشان می دهد مقالات در 5 موضوع کلی و 29 زیرموضوع قابل دسته بندی می باشند که از این میان، موضوع سطوح و گزینه های راهبردی با 37 درصد و دو زیرموضوع آن یعنی راهبرد سطح عملیات منابع انسانی با 9 درصد و راهبردهای بازار با رویکرد تجارت بین الملل با 7 درصد بیشترین مباحث مورد استفاده در این مقالات بوده اند. همچنین میزان مشارکت پژوهشگران علاقه مند به حوزه مدیریت راهبردی خوب ارزیابی شد به گونه ای که 555 نفر محقق در نگارش 200 مقاله مشارکت داشته اند و در این میان، مشارکت دانشگاه های تهرانی، بیشتر بوده است. همچنین بررسی مولفین مقاله ها نیز نشان می دهد مولفین با رتبه علمی استادیار بیشترین تعداد از نویسندگان را به خود اختصاص داده اند. بررسی روش های پژوهشی نیز نشان داد مقالات توصیفی-کاربردی، روش تحقیق آمیخته و ابزار پرسشنامه از تکنیک های پراستقبال پژوهشگران این حوزه بوده و سطح تحلیل نیز نشان می دهد موضوعات متناسب با مدیریت راهبردی، بیشتر در سطح تحلیل افراد و مدیران ارشد بوده است.

توسعه فرهنگی با هدف پیشرفت و پویایی نظام مند جامعه، از طریق برنامه ریزی های فرهنگی و اجتماعی و اولویت ویژه ای که برای ارزش های بومی و ملی قائل شده، نیازهای معنوی و مادی افراد جامعه را تأمین نموده و می توان از آن برای ارتقاء سطح عوامل تأثیرگذار بر رشدوتعالی جامعه استفاده کنیم. از سوی دیگر، رابطه دوسویه ای میان توسعه فرهنگی و مشارکت برقرار است. لذا برای تبیین خرده فرهنگ های مشارکت و بالأخص مشارکت سیاسی، تحولات فرهنگی نیاز است که زمینه مشارکت اعضای یک جامعه را در امور سیاسی فراهم کند. از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از رفتارهای سیاسی، خاصه مشارکت سیاسی نیازمند باورهای فرهنگی مناسب و سازگار با توسعه سیاسی است. لذا پژوهش حاضر با استفاده از روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از تکنیک SWOT، کمک منابع کتابخانه ای، مصاحبه های باز و نیمه ساختاریافته و آمار منتشره از مراجع رسمی، از طریق استدلال قیاسی و استقرائی و. . . داده های گردآوری شده را ارزیابی، تجزیه وتحلیل نموده و به شناسایی و بررسی عوامل مؤثر در مشارکت سیاسی ساکنان استان سیستان و بلوچستان پرداخته که نتایج حاصله نشان دهنده تأثیرگذاری پارامترهای قومیت گرایی، مذهب گرایی، جریان های سیاسی، تحصیلات و نخبگان بر فرایند مشارکت سیاسی است و سه راهکار محافظه کارانه یعنی پیوند نیازهای روز افراد با فعالیت های اجتماعی، اعتمادسازی گروه های مرجع و توجه به نقش مردم به عنوان سرمایه اجتماعی در انتخابات جهت افزایش میزان مشارکت سیاسی با بهره گیری از خصیصه های فرهنگ سیاسی در بلندمدت ارائه شده است.